Over leiderschap, de kracht van beweging en de moed om je eigen koers te kiezen.
Ken je dat? Alles lijkt prima te lopen. Vergaderingen verlopen soepel, iedereen knikt instemmend en afspraken worden netjes gemaakt. Op de werkvloer hoor je echter andere geluiden. Er zijn twijfels, irritaties en ideeën die nooit op tafel kwamen.
Hoe kan dat toch?
Isaac Newton beschreef ruim drie eeuwen geleden zijn eerste bewegingswet:
Een voorwerp blijft in rust of beweegt met constante snelheid in dezelfde richting, tenzij er een resulterende externe kracht op inwerkt.
Mensen zijn natuurlijk geen voorwerpen. Maar als metafoor voor leiderschap vind ik deze wet bijzonder treffend. Want ook mensen en teams blijven vaak bewegen in de richting die ze kennen. Zelfs wanneer omstandigheden om een andere richtingvragen.
1. Welke kracht oefen jij als leidinggevende uit?
Stel, je bent leidinggevende van een team waarin de vergaderingen altijd prettig verlopen. Er is weinig discussie en je voorstellen worden doorgaans snel geaccepteerd.
Fijn toch?
Maar wat als die harmonie vooral ontstaat doordat jij steeds als eerste je mening geeft? Omdat je duidelijk laat merken wat volgens jou de beste oplossing is?
Misschien hebben medewerkers allang geleerd dat tegenspreken weinig oplevert enn houden ze hun mond.
Je denkt dat er draagvlak is, terwijl je vooral instemming hebt georganiseerd.
Jouw gedrag bepaalt mede hoeveel ruimte anderen ervaren.
Wil je dat veranderen? Dan helpt het waarschijnlijk niet om nóg eens te benadrukken dat iedereen vrijuit mag spreken. Je zult zelf iets anders moeten doen.
Bijvoorbeeld je mening voor je houden totdat anderen hun ideeën hebben gedeeld. Doorvragen wanneer iemand aarzelt. Een afwijkende mening niet meteen weerleggen, maar onderzoeken.
Dat is de andere kracht die beweging kan brengen. Niet harder duwen, maar ander gedrag laten zien.En misschien is dat wel de lastigste kant van leiderschap
Wie zijn team wil veranderen, moet bereid zijn eerst naar zichzelf te kijken.
2. En wat brengt jouzelf in beweging?
Maar Newtons wet roept bij mij nog een andere vraag op.
Hoe zit het eigenlijk met onszelf?
Hoeveel mensen blijven jarenlang doen wat ze altijd hebben gedaan? Niet omdat ze er gelukkig van worden, maar omdat het vertrouwd is. Omdat ze er goed in zijn. Omdat anderen erop rekenen.
We blijven op koers. Zelfs wanneer we diep vanbinnen voelen dat die koers niet meer klopt.
Tot er iets gebeurt: Een verlies. Een ontslag. Een conflict. Een burn-out.
Iets met zoveel impact dat doorgaan op dezelfde manier niet langer vanzelfsprekend is.
Ik weet hoe dat voelt.
Jarenlang werkte ik in de financiële wereld. Een carrière die me veel bracht, maar die uiteindelijk steeds minder aansloot bij wie ik diep van binnen ben.
Een burn-out werd voor mij de externe kracht die mijn beweging veranderde. Niet omdat ik daarvoor koos. Een allerminst leuke ervaring.
Maar achteraf is dit het wel het moment geweest waarop ik mezelf vragen ging stellen die ik veel eerder had kunnen stellen.
Waar krijg ik eigenlijk energie van?
Wat vind ik werkelijk belangrijk?
En wil ik op deze manier verder?
Die vragen brachten me uiteindelijk op een ander pad: ik verruilde mijn financiële carrière voor het vak van trainer en coach. Een keuze die me tot op de dag van vandaag gelukkig maakt
Maar waarom wachten we zo vaak totdat het leven ons dwingt om te veranderen?
Persoonlijk leiderschap begint vóór de botsing
Misschien is dat wel de belangrijkste les die ik uit Newtons wet haal.
Je hoeft niet te wachten op een ingrijpende gebeurtenis voordat je je koers bijstelt. Je kunt ook zelf die kracht organiseren door regelmatig stil te staan en jezelf eerlijke vragen te stellen.
- Doe ik nog wat bij me past?
- Waar krijg ik energie van?
- Of, welke keuzes maak ik bewust en welke vooral uit gewoonte?
Dat is persoonlijk leiderschap.
Niet voortdurend aan jezelf sleutelen of steeds meer moeten bereiken. Maar bewust blijven kiezen welke richting bij je past.
Precies dáár raken persoonlijk leiderschap en leidinggeven elkaar.
Want wie zichzelf niet durft te bevragen, zal immers ook in zijn team gemakkelijk blijven herhalen wat hij altijd deed. Leiderschaop en moed gaan hand in hand.
Wacht niet tot de omstandigheden je dwingen.
Niet als leidinggevende. En niet als mens. Kijk eens eerlijk naar de beweging waarin je zit.
Welke kracht is er nodig om jouw koers te veranderen?
Misschien begint die verandering wel met iets heel kleins.
Iets wat jij morgen anders doet.
Welke beweging wil jij in gang zetten?
Soms is er maar één andere vraag, één nieuw inzicht of één bewuste keuze nodig om iets in beweging te brengen.
Misschien is een gesprek met OrganisatieGroei precies het zetje dat jij of je team nodig heeft.
Laten we kennismaken, ik zie uit naar ons gesprek.
Jos Luypaers, trainer en coach bij OrganisatieGroei
