Waarom goed leiderschap begint bij persoonlijk leiderschap
We hebben er al eerder een post op LinkedIn aan gewijd. Nu een artikel dat geïnspireerd is door deze YouTube . Bekijk hem zelf nog een keer.
Als leider zijn we gedreven. Ambitieus. Gericht op groei.
We bouwen organisaties, ontwikkelen strategieën, sturen teams aan en nemen verantwoordelijkheid. We werken hard. Vaak heel hard.
Maar helaas schuilt onder die drive soms ook een gevoel van leegte:
‘Pas als ik dit bereik, dan ben ik er.
‘Als het bedrijf groeit, dan ben ik succesvol.
‘Als ik erkenning krijg (van….) , dan doe ik ertoe.
‘Als ik hierin slaag, bewijs ik mijn leiderschap.
‘Als ik…….
We leggen ons geluk in externe omstandigheden, toekomstigheden en doelen. En juist daar begint het probleem.
De jacht die nooit stopt
Als mens en als professional streven we doelen na. Dit is natuurlijk Oké.
Maar zodra een doel is bereikt, verschuift de lat. De finishlijn beweegt en er is altijd weer een volgende stap, een volgende ambitie, een volgende zorg of een volgende behoefte.
Dit mechanisme stopt nooit vanzelf. En terwijl we bezig zijn met wat er straks moet zijn, missen we wat we nu al aan ‘rijkdom’ hebben. In onze relaties, onze gezinnen en in ons team.
Fysiek zijn we aanwezig maar tegelijkertijd mentaal afwezig en bezig met een toekomst die wellicht nooit zal zijn.
Kijken we echter wat eerlijker naar onszelf, moeten we bekennen dat we in werkelijkheid (te) vaak bezig zijn die diepere behoeften te vervullen:
Het gevoel dat we waardevol zijn.
We voldoende zijn.
Dat we ertoe doen.
of… Dat we er gewoon mogen zijn zoals we zijn.
Wat dit betekent voor leiderschap
Een leider die zijn eigenwaarde koppelt aan prestaties, blijft afhankelijk van resultaten.
- Gaat het goed? Dan voel je je krachtig.
- Gaat het mis? Dan wankel je.
Kritiek wordt persoonlijk. Tegenslag voelt als falen. Vergelijking ligt voortdurend op de loer.
Zo’n leider creëert onrust, ook al is dat niet de bedoeling.
Goed leiderschap begint daarom niet bij strategie of visie, maar bij zelfkennis.
Immers; wanneer je je functie, je omzet, je status en je succes wegdenkt, wat blijft er dan over?
Persoonlijk leiderschap begint bij het antwoord op die vraag.
Niet bij perfectie.
Niet bij foutloos zijn.
Maar bij de erkenning: ‘ik ben voldoende, ook zonder bewijs of bevestiging’.
De paradox van vrijheid
Veel mensen denken dat vrijheid zit in geld, macht of onafhankelijkheid. Echte vrijheid zit echter ergens anders in:
- Niet van slag raken door kritiek.
- Niet afhankelijk zijn van waardering.
- Niet voortdurend bezig zijn met jezelf te bewijzen.
- In de spiegel kijken en het oké vinden wat je ziet.
- Je niet de mindere of de meerdere voelen t.o.v. anderen
Wanneer je als mens niets meer nodig hebt van buitenaf om van binnen happy te zijn, verandert ook je leiderschap fundamenteel:
- Dan hoef je niet meer te domineren of te overtuigen
- Dan is het ‘gelijk hebben’ niet meer zo belangrijk.
- En kun je juist luisteren, ruimte geven en rust uitstralen.
En dát voelen mensen.
De leider die genoeg is
Kijk eens naar de mensen in je omgeving. De wijfelende leider klaagt, vergelijkt, verdedigt, wijst naar omstandigheden. Hij blijft zoeken naar wat ontbreekt.
De stabiele leider daarentegen straalt iets anders uit.
Tevredenheid. Aanwezigheid. Nuchtere rust.
Niet omdat alles perfect is.
Maar omdat hij weet: perfectie komt nooit.
Er zal altijd een nieuw probleem zijn en altijd iets dat beter kan.
Wie wacht tot alles klopt voordat hij gelukkig mag zijn, wacht eindeloos.
“Try not to become a man of success, but rather try to become a man of value.”
Albert Einstein
De reis ís het leiderschap
Goed leiderschap begint dus bij een innerlijk besluit:
‘Ik ben Oké. Hier. Nu.
‘Ik hoef het niet te ‘verdienen’ om waardevol te zijn.
Vanuit die plek ontstaat ander gedrag.
- Minder jagen, meer aanwezig zijn.
- Minder vergelijken, meer verbinden.
- Minder bewijsdrang, meer vertrouwen.
En paradoxaal genoeg: Juist dan worden resultaten duurzamer.
